1700 yıldır dünya hatipleri Meryem'den söz ediyor. Meryem'in faziletleri beyan edilir, şairler ona şiirler yazarlar, ressamlar onun portresini çizerler. Ama tüm bunları birkaç kelime ile ifade etmek olur: Meryem İsa'nın annesidir.
Ben de Fâtıma (as)'ı birkaç kelime ile sunmak istedim.
"Fâtıma büyük Hatice'nin kızı." dedim, yetmedi.
"Fâtıma Muhammed'in kızı. "dedim, yetmedi.
"Fâtıma Ali'nin hanımıdır." dedim, yetmedi.
"Fâtıma Hasan ve Hüseyin’in annesidir." dedim, yetmedi.
Tüm söylenenler az oldu ve karara vardım ki,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta