Veysel kalp gözüyle gördü,
ilmek ilmek sevgi ördü.
bin sekiz yüz doksan dördü,
sivas da bir Veysel doğdu.
sevdi, insanı hoş gördü,
aşkın yumağını dürdü.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta