Ruhumuzu eritip zehir ile içerken
Peşimsıra o isyan,
O çıkılmaz merdiven
Nedamet ki; yakıştıramadığımdı zamana
Ama vaveyla ve veyla ki veyla
Nâr-ı hicrana benzer soluğun çok uzakta,
Vuslat imkansızsa da umudu var semada.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta