Yalnız başıboş kimsesiz sokaklarım
Işıkları çalınan bir evin
Çatısında kedi gibi
Soğuk kiremitlerin üzerinde
Konaklayan biri var
Odamda benim gibi
Akşamlar
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Yoksun ya
artık sokaklar
yalnız, başıboş, kimsesiz.
Gittikçe derinleşiyor karanlık
ışıkları çalınan evlerde.
Çatıda,
soğuk kiremitlerin üstünde
titreyen bir kedi gibi yüreğim.
Senin kalbinde
konaklayan başka biri var
Odalar senin gibi,
akşamlar ise ölüm.
Ve akıp gidiyor zaman
Bir atın eyersiz çıplaklığında
Karanlığa şahlanan duygular var
Koşuyorlar meçhule doludizgin
Biri var odamda sessiz,
senin gibi.
Sonra akşamlar
Bir sukunetin içinde
bağıra, çağıra seni aramak var
Bir de mumlar var
Dandik şamdanlarda geçmişin anısına yakılan mumlar
Her gün yanıyorlar
odamda
benim gibi...
Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta