Ruha dokunan bir söz etmedi ki dilin,
Dimağda iz bırakacak neyin var ki söyle!
Gönül yırtıldı da döküldü bunca söz.
Susmaya razı olsa gönül, bulur hepsine mânâ.
Pervane olan gönül dayanmaz susmaya.
Kalpten başlayan yangını dökülür dile tane tane.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta