Biz;
küçük insanları büyük konusturan çizgileri sectik hep,
kimine rüya olduk kimine korku.
Hep konusulduk hep konuşturduk.
Adımız kimine şan verdi kimine kan.
Ama küçücük bir anektodtu yaşanandan arda kalan;
Adamdık Adam kaldık vesselam!
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta