Vesselam Şiiri - Sebahattin Kömürlü

Çeteleşme

" hazineyi dolu bıraktık, boşattılar"
Talan dı bu yalan mı?
Talanı yapan talancı,
Şimdi diyor talancıya "talancı"
Tuhaf dı zaman,
Zaman, değiştiriyor insanı, insanları.
Kaybolup gitmiş, gavat oğlu gavat,
Ve der ki babası,
Ben düşünür, Ben yazarım, Ben dürüst,
Verir devlet bu babaya parayı.
Bunundur ihaleler, tüm bilbortlar bunundur.
Unutulmuş artık dünler, ne yazar,
Millet salak, Millet aptal, Millet yer ya.
Yiyorduda aslında, yalan değildi bunlar,
Ya bu soysuz, bu duygusuz, bu onursuz, bu bir tuhaf yaratık,
Nasıl çıktı birden bire meydana,
Demiyormu "demokrasi, özgürlük " de falan filan falanda.
Biliyordu elbetteki utanmaz ve arsız
biri olduğunu.
Yakışmıyor bu soysuzlar bu kutsanmış toprağa,
İmzaları hala ıslak kâğıtta,
Satmadı mı bu alçaklar tekelleri, eti bankı, sümer bankı, sekayı.
Vatan sever oldular bak sen şimdi.
Ali cengiz oyunudur oynanan,
"Man adası" mangırları ne oldu?
Neler, neler unutuldu değilmi.
Tarih yazar hainleri, alçakları
Ve daha,
Ne acılar yaşayacak bu vatan.
Uçan tabutlarda ölüyordu insanlar.
Parçalandı helikopter, havada.
Metal yorgun, demir yorgun, can yorgun,
Kazma gibi kulanıyor parmağını köylüler,
Kurtulan can yoktu bunca telaşta,
Koca ordu yokluklarla savaşta,
Reis dedi uzaydayız vesselam.