Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
“Nefsini bilen, Rabbini de bilir.”
Yani nefsinin acziyetini ve hiçliğini idrâk eden kişi, bir terbiyeciye, Rabbe muhtaç olduğunu anlar. Bu acziyet ve hiçlik içinde; «Ben» demenin ne kadar abes ve bâtıl olduğunu anlar. Muhtaç olduğu «Rabb»i aramaya, O’na yönelmeye başlar. O’na kul olmaya koşar.
Dâimâ şu âyet-i kerîmenin tefekkür ve idrâki içinde olur:
“Ey insan! Seni yaratıp seni düzgün ve dengeli kılan; seni, istediği bir şekilde (şekilsizlikten çıkarıp en güzel sûrette) birleştiren, ihsânı bol Rabbine karşı seni aldatan nedir?” (el-İnfitâr, 6-8)
Teşekkürler Cihat Bey, selamlar hürmetler efendim.
Allah-c.c- bize nefisimizden önce kendisini tanımamızı emrediyor. Eğer kul, Rabbini hakkıyla tanımadan önce nefsini tanımaya kalkarsa, haddini aşıp nefsini -haşa ve kella- Rabbiyle bir tutmaya kalkıp, hevasını ilah edinen bedbahtlardan olur.
Hayırlı sınavlar Emin bey.
“Nefsini bilen, Rabbini de bilir.”
Yani nefsinin acziyetini ve hiçliğini idrâk eden kişi, bir terbiyeciye, Rabbe muhtaç olduğunu anlar. Bu acziyet ve hiçlik içinde; «Ben» demenin ne kadar abes ve bâtıl olduğunu anlar. Muhtaç olduğu «Rabb»i aramaya, O’na yönelmeye başlar. O’na kul olmaya koşar.
Dâimâ şu âyet-i kerîmenin tefekkür ve idrâki içinde olur:
“Ey insan! Seni yaratıp seni düzgün ve dengeli kılan; seni, istediği bir şekilde (şekilsizlikten çıkarıp en güzel sûrette) birleştiren, ihsânı bol Rabbine karşı seni aldatan nedir?” (el-İnfitâr, 6-8)
Teşekkürler Cihat Bey, selamlar hürmetler efendim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta