Kentin doğusuna gölgeler düşmeye başlayınca
Bir yığın insan dolduruverirdi çamurlu sokakları
İşyerlerinden evlere bir akın başlardı
(Çılgın bir akıştı, arada ezilirdi kentsel umutlar)
Sonra ışıklar yanmaya başlardı tek tük
Her ışık birilerini çeker, herkes bir ışığa giderdi.
Sular yüzdürürken aç sokak çocuklarının üşümüş uykularını
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta