Ay ışığı konmuştu iskelenin başına
taç gibi.
Kara meltemi esiyordu Verşa'nın
gözlerinden.
Açıkta eylenen balıkçı teknelerinin,
seyir fenerlerini söndürürcesine.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta