Verme koparıp kalbinden açmamış gülünü,
Pişman olursun koparıp soldururlar ömrünü,
Ölür gidersin görmez bile ölünü,
Her gördüğünü insan diye sanma,
Kalbini değer vermeze verip yanma,
Sonra tek başına yanlız kalma,
Yanılıp bir gün düşersen dara,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta