Sırtlan sürüleri
İnlerinden çıkıp
Şehirlere ineliden beridir
Gündüzlerin tadı tuzu kalmadı
Bana sandalyede oturup
Başımı duvara dayadığımda
Göklerinin yüzü görünen
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta