Başımı alıp varsam Reşadiye’ye
Aceba bir bardak su veren olur mu
Bir akşam üstü vardım Doğla’ya yaya
Aceba beni konuk eden olur mu
Bağdatlı, Kovanı, Karataş, Büşürüm
Cimban yaylası hep soğuktur üşürüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta