Bazen gündüzün,
Simsiyah karardı mı?
Dışarıda aydınlık varken
Düşüncelerin açmazlarda kararırken
Ufak kıpırtılarla ay/aylar doğarken
Uzaklarda sönük yıldız/yıldızlar doğarken
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Nerde önce karanlığa düşmek gerekir.. Kim gerçekten karanlığa düşüyor ki.. Kutlarım üstat..
Hocam yine çoşmuş denizleriniz... Feryatlarda dile geliyor sanki...
Bir alem ki, gökler boru içinde!
Akıl olmazların zoru içinde.
Üstüste sorular soru içinde' dedirtti şiiriniz
geçmişten bir kurtulabilsek...en azından karanlığından.
çok güzeldi saygılarımı sunuyorum
Bize bu şiirleri yazdıran ne ola ki!
Yüreğine sağlık dostum, tebrikler..
Kazim UZUN
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta