Bana çocukluğumu ver İstanbul
Taş duvarlar arasında
Sığınak sevdalılar içerisinde
Kaybolmuşluğumu, yitirilmişliğimi
Üzerine duvar yıkılmış oyuncaklarımı,
Kolu kopmuş arabamı
Ayağı çıkarılmış sarışınımı
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




güzel dizeler kalemine sağlık
Öyle ver deyince vereceğini bilsem,en azından 65-70 yılları arasında İstanbulda okuduğum gençlik yıllarımı isterdim o İstanbul denen şehirden.İstanbul için 5 senede bir cümle kurabildim İstanbula:ahrazın dilini,amanın gözünü açan efsunlu şehir.Masum isteklerle yazılmış şiire tebriklerden bir demet ve tam puan............HŞT
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta