Bana çocukluğumu ver İstanbul
Taş duvarlar arasında
Sığınak sevdalılar içerisinde
Kaybolmuşluğumu, yitirilmişliğimi
Üzerine duvar yıkılmış oyuncaklarımı,
Kolu kopmuş arabamı
Ayağı çıkarılmış sarışınımı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




güzel dizeler kalemine sağlık
Öyle ver deyince vereceğini bilsem,en azından 65-70 yılları arasında İstanbulda okuduğum gençlik yıllarımı isterdim o İstanbul denen şehirden.İstanbul için 5 senede bir cümle kurabildim İstanbula:ahrazın dilini,amanın gözünü açan efsunlu şehir.Masum isteklerle yazılmış şiire tebriklerden bir demet ve tam puan............HŞT
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta