Kara gözlü sevgilim Venüs’ten de güzeldi
Bana doktor-ilaç oldu, her şeyim düzeldi
Ne ben onu kırardım ne o beni üzerdi
Kalbim berrak bir göl, o yâr onda yüzerdi.
İçimizden bir şey bizi bize iterdi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta