Geçmiş, dönülmeyecek kadar uzak; geleceği yaşayamayacak kadar yorgun.
Ağır ağır eriyen sigarama bakıp durdum, yerine kendimi koydum.
Tüm bu yaşananlar ve yaşanmayacakların arasında,
Güvenli bulduğum, yalnız olduğum bir odada durdum.
Orada buldum kendimi; böylesine savrulmuş, böylesine kaybolmuş olmak ancak benim harcımdır zaten.
Suçluluğun yuva yaptığı bakışlar yavaş yavaş üstümden kaybolurken,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta