Geçmiş, dönülmeyecek kadar uzak; geleceği yaşayamayacak kadar yorgun.
Ağır ağır eriyen sigarama bakıp durdum, yerine kendimi koydum.
Tüm bu yaşananlar ve yaşanmayacakların arasında,
Güvenli bulduğum, yalnız olduğum bir odada durdum.
Orada buldum kendimi; böylesine savrulmuş, böylesine kaybolmuş olmak ancak benim harcımdır zaten.
Suçluluğun yuva yaptığı bakışlar yavaş yavaş üstümden kaybolurken,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta