(Abdurehim Heyit – Karşılaşınca Avazını dinlerken bir Uygurun)
…..
Görünmüyor ki heyben, içine taş atayım
Ömrünü harcayışın, malıma mal katayım
Çocukların telaşta, ne alıp, ne satayım
………… Ceset börtü böceğe, ruh nasıl Ademoğlu
………… Amel defterin meçhul, velhasıl Ademoğlu.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta