(Abdurehim Heyit – Karşılaşınca Avazını dinlerken bir Uygurun)
…..
Görünmüyor ki heyben, içine taş atayım
Ömrünü harcayışın, malıma mal katayım
Çocukların telaşta, ne alıp, ne satayım
………… Ceset börtü böceğe, ruh nasıl Ademoğlu
………… Amel defterin meçhul, velhasıl Ademoğlu.
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta