(Abdurehim Heyit – Karşılaşınca Avazını dinlerken bir Uygurun)
…..
Görünmüyor ki heyben, içine taş atayım
Ömrünü harcayışın, malıma mal katayım
Çocukların telaşta, ne alıp, ne satayım
………… Ceset börtü böceğe, ruh nasıl Ademoğlu
………… Amel defterin meçhul, velhasıl Ademoğlu.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta