Vehim, vehim, vehim…
Gözlerde yılların derin çizgileri,
İstikbalde umutların müphem ümitleri,
Helezonlar çizen yaşamın keskin dönemeçleri,
Yorgun ayakların su üstünde yürür gibi gidişleri,
Ve Azrail’in ensemizde hiç susmamacasına kükreyişi.
Eve dönmez bir akşam;
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,
Devamını Oku
Ve gün yüzlü çocuğu,
Sorar: Nerede babam?
Bakarlar, oldu, bitti;
Gelir, derler çocuğa,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta