Vehim, vehim, vehim…
Gözlerde yılların derin çizgileri,
İstikbalde umutların müphem ümitleri,
Helezonlar çizen yaşamın keskin dönemeçleri,
Yorgun ayakların su üstünde yürür gibi gidişleri,
Ve Azrail’in ensemizde hiç susmamacasına kükreyişi.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta