Vefa çekildi zeminden 'Sema, Sema' diyerek1
Elemle inledi gönlüm, 'kefa, kefa' diyerek.
Bu hasta ruhuma ağyar dökerdi zehrini hem,
Gülerdi vechime karşı 'şifa, şifa' diyerek
Şu ömrü hazin içre hazana ermede ömrüm,
Hüzünle geçmede her an 'cefa, cefa' diyerek.
Belayı çekmeye lakin tahammül kalmadı hiç,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta