Annem göçtü bu dünyadan sessizce, Kapı kapandı, yürek kaldı içeride. Bir tas suyu çok gördünüz mezarına, Adı akraba, özü yokmuş meğer ki.
Dizimde yara, dilimde dua varken, Siz sırt çevirdiniz en zor demimde. Annem yaşarken "canım" diyen diller, Toprağa girince sustu birdenbire.
Ne hal hatır, ne bir selam kaldı, Acı bize, mesafe size yakıştı. Vefa kelimesi ağır geldi size, Menfaat terazisinde vicdan şaştı.
Ama bilinsin; dua var arkamızda, Şimdi baktım kimler var yanımızda. Biz Allah'a yaslandık, size değil, Vefasızlığı da yazdık kalbimizin bir yanına.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta