Dost bildiğim bulutlardan
Yağmadı kurak gönlüme vefa yağmurları
Yine çatladı gönül ülkemin bozkırlarında
Gözyaşıyla suladığım çorak topraklarım
Çatladı yine sabrımın kabuğu
Göğsümü yarıp uyuttuğum hicran çatladı
Ve çatladı sahte dostları anan dudaklarım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta