Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
tekrar sizin gibi onemli bir ustadimizi yeniden aramizda gormekten kivanc duyariz.... vefasizlar adli siirinle cok guzel bir donus yaptiniz hocam...
diger yeni siirlerinizide bekliyoruz... siz hep yazin ki ii oldugunuzun haberini alalim...
harika bir siirdi..zevkle okudum...tebrikler
Buhar oldu uçtu ömrüm
Susuz kalmış göl gibiyim
Eşim dostum terk eyledi
Bağ bahçesiz çöl gibiyim
Terk eyleyen zaten dost değildir şairim..
Kalanlar hep bizim olandır bizle olandır...
Çöllerde açan papatyalar gibiydi şiiriniz ..
Vefasızlığı anlatırken şiir olmuş, duygu olmuş , nefes olmuş yaşama ...
Elbette tam puan abime...
SEVGİLER...
Bu şiir ile ilgili 143 tane yorum bulunmakta