11.01.2010 Afyonkarahisar / Merkez
İnsanlara vefa ile yaklaştım,
Bazen sınırlarımı bile aştım.
O zamanlar kimbilir kaç yaştım,
Hayat bana gerçekleri öğretti.
Vefasıza vefa etmenin anlamsızlığını,
Onların bu bitmek bilmez arsızlığını.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta