Vefasıza
Yürekten kopan ne varsa söze dökülen,
Anlamayana ifade etmek de manasız,
Susmak hiç çare değil,
Sürgü çeksen de dile,
Yine çığlık çığlığa.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel bir şiirdi.yüreginize saglik.tebrikler.... ...ant+10
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta