Sana,sevgiler dolu,ne mektuplar yolladım,
Sense beni bir daha,hiç arayıp sormadın;
Ne tez unutuverdin,kaç yıllık sevgimizi
Neden,çok söz verip de,hiç sözünde durmadın?
Beni hatırladıkça,için için yan da gör,
Benle geçen günleri,her gece rüyanda gör.
Yoksa, seni bekleyen,bir göz ağrın mı vardı?
Gönlün,benle avunup,hep onu mu arardı?
Neden,böyle yıllarca,umut verdin sen bana?
Sızlamadı mı kalbin,vicdanın mı karardı?
Nakarat.
Naim YalnızKayıt Tarihi : 8.12.2007 21:41:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiiri,kızımın anlattığı hazin bir anekdottan esinlenerek yazdım: Kızımın kız arkadaşı A,liseden tanıdığı erkek arkadaşı B ile flört ediyormuş.Kızımla beraber, başka ildeki bir üniversiteye gidince,okudukları fakültede başka bir ilden olan erkek sınıf arkadaşı C ile tanışmış.4 yıllık üniversite tahsili süresince C ile gezip tozmuşlar.Ve adeta mezun olur olmaz evlenebilecekleri bir pozisyona bürünmüşler. Fakat,kız A,mezun olup kendi iline dönünce,liseden flört ettiği eski sevgilisi B ile evlenmiş. Fakülteden tanıştığı ve 4 yıl boyunca evlenme vaadiyle flört ettiği ikinci sevgilisi C’yi unutuvermiş. İşte bendeniz de,bu hazin öyküden etkilenip ve duygulanıp, C’nin ağzından,yukarıdaki sitem dolu sevda şiirimi yazdım.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!