Ne zaman mutluluğu yazmaya çalıştıysam,
kalemim hep tökezledi...
Ne zaman mutlu sona doğru sayfa açtıysam,
mürekkebim bitti.
Ne zaman sayfa atlayıp, mutluluğa göz kırpsam
yarım kaldı mutluluğum.
Anladım ki ben acılarla bütünleşmişim.
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta