Usulca içeri girip
Seni aradı dün gece
Uykusuz yatağımı uzunca bir süre yokladı
Geldiği perdenin aralığından
Sessizce çıkıp gitti ay ışığı…
Sinekliğin içinden geçip
Bir meltem başını uzattı güzel mi güzel
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Öyküsel bir anlatım.
Zamanı,mekanı,kişileri belli...
Finale taşınan o hüzün yok mu..Dayanılacak türden değil.
İnsanın,kendisiyle bir başına kalması kadar daha korkunç azap var mıdır acaba?
Dizeler sağlam.Konuya hakimiyet tartışma götürmüyor.
Sağlam şiir.Tam puan.
UZDU ,tarzını bu şiirde de koruyor.İmza olmasa da sezebileceğim kadar .
Tebrikler Dostum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta