Vefasız Şiiri - Çiğdem Çimen

Seni yüreğimden yolculadım
beyazlar giydim kefenimle aynı
oturdum kapının önüne
ölümden yok farkım
dertleşeyim dedim gecenin zifirisiyle
o da küsmüş gününe
Saçımın akında senin emeğin
yüzümdeki çizgilerin her biri senin eserin
gönlüm acıyor yarası derinden de derin
sen güllerin içinde diken
yar dedikçe battın her sözüme
muradımı koydun gözüme
ah hain ah zalim
bir bak ne haldeyim
nedir derdim nedir halim
Derdimden kaç yıl aldım üstüme
kaç saat geçti ömrümden
ah vefasız
sen beni benden aldın kendine ettin arsız
krallar içinde kralımdın
düşmanıma güldürdün
sabrımı benden çaldın
hangi günahtan hangi halimden alındın
diri diri beni toprağa gömdün
Ah kumralım
giymişsin nakışlı gömleğini
kime salınırsın
kime göz devirirsin
ah hayırsız
İmran’ın kızı Meryem iffetin deyim
önderim hazreti Fatima
ondandır sabrım
Muzahim in kızı Asiye gibi rağmen sevda ile inandım sana
Samir’i mi oldun neye taparsın
hakkından Allah bile gelemezken
çaresiz olan ben nasıl baş edeyim
uzaktan bakar oldum canım yana yana
neyi seçtin
ah gönlümün sahibi
neden benden geçtin
Sen rahat et diye yıldızları indirdim serdim altına
üşüme diye güneşi kopardım başucuna koydum
karanlıkta kalma diye aydan kandil yaptım
ah uyumsuz
sen aç kalma diye ben hep doydum
Ah vurdum duymaz
yüreğimi nara yaktın
ne baharı gösterdin ne de gösterdin yaz
hüznü beşi bir yerde sineme taktın
ah aymaz
ah cambaz
zehir gibi damarlarıma aktın
Çiğdem Çimen