Vefanın kitabını yazdım yıllarca
Diline pelesenk edenlerden gördüm,
en kalleşçe döneklikleri
Kalemime kurşun oldu terk edilişlerim
Sevda denen hergele arsız çıktı,
dağıttı dört bir yanı
Gönül duvarlarımdaki alçılar dökülüyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta