Barbekülü evin ışıkları yanarken..
Seninle Balkonda dalgaların sesiyle,
Güneşin batışını seyretmek vardı.
Bırakmadın vefasız ne hayallerim vardı,
Saçlarımıza ak düşecekti,
Yüzümüzde hayatın çizgileri
Ben sana bir bardak çay sunacaktım
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta