Dağlara vurmuşum dertli başımı
Gel artık dikmeden mezar taşımı
Zehir etme ekmeğimi aşımı
Beni yerden yere vurma, Vefasız
Hicran ateşiyle kor gibi yakma
Gözümden sel olup bir gün de akma
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




vefasız deyince aklıma düşdü
azdırdın yaramı sen benim şair
baharda soldurdun gonca gülümü
belayı başıma sen açdın şair
derdin nedir diye sakınha sorma
ugraşıp boşuna kendini yorma
unuttum ben unu kimseden sorma
belayı başıma sen açdın şair
aklımda fikrimde yok oldu gitti
uzatmıştım eli tersine yiti
sevmiştim onu yok olup gitti
belayı başıma sen açdın şair
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta