Sensizliğin içindede sen varsın diye avuttum kendimi geçen zamanda
Sevgi ve muhabbet pınarlarında yeşerttiğim ağaç kurudu yaprak yaprak
Vefasızlık diye adlandırdım yaptıklarını küsmedim küsemedim sana
Yinede kendime kızdım sana toz konduramayışımdan
Zaman denen ilacı kullandım geçer belki bıraktığın izler diye
Hakeza olmuyor dinmiyor bırakıp gittiğin sızı!
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta