Dilimde bir zehir yüzümdeki hüzünsün
İçimi parçalayan derdimsin ve sızımsın
Güneşimi kaybeden simsiyah bir dumansın
Dalga dalga boşalan gözlerimde yaşımsın
Yıkılıyor içimde benim için hayalin
Fırtınalar büyüyor koskocaman çığ gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta