Can bu; nankör sevgili
Hayatın her kertesi
Muhtemel terketmesi.
Hem değil mi ki ölüm;
Sana beşik kertmesi.
Gel vazgeç bu sevdadan
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




haklısın...Vatan ki; vefalı sevgili
Ne mümkün terketmesi....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta