Vefa Durağım
Yıllardır elimi bırakmayan adam,
Ben senin kalbindeki güzelliğe geldim.
Dizinde son bulsun kederim, gamım,
Vefana, vicdanına, özüne geldim.
Yıkılsa koca dünya, sen sarsılmadın,
Namert sofrasına asla oturmadın.
Gönül kapısını harama açmadın,
Senin o kalbindeki güzelliğe geldim.
Felek vurdukça biz sırt sırta verdik,
Dikenli yolları gül diye derdik.
Aşkın deryasına seninle erdik,
Tutunan ellerin sözüne geldim.
Ali sevgisiyle, Muhammed nuruyla,
Yıkadım gönlümü senin yolunla.
Bâtın aleminde, hak huzuruyla,
Sıdk ile bağlandım, özüne geldim.
Bozulmaz bu töre, sönmez bu ocak,
Saran kollarındır bana son kucak.
Ruhum huzuru hep sende bulacak,
Ben senin o altın kalbine geldim.
Zühre Türkeli
13 Şubat 2026, 03:22
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 03:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!