Feleğin çarkında dönse zaman,ayrılıklar hiç olmadan uğramadan.
Kırılan cam yeniden toprak olsa, yada taş çatlasa azgın sularda boğulsa.
Vaveyli eden Ahuzar, bir ben bir ardı sıralar.
Çölde ansızın uğramış uğramalar.
Aklımdan çıksan, mezara dönse taş duvarlar.
Vefadır sanıyorduk insanı.
O merhamet yoksulu, aciz vuslatı.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta