Vefa; sırtını dönmemekti
Karanlık gecede ışık
Ümitsiz oluşta aralanan kapı
Pencereden görülen gökyüzüydü
Vefa, çağrılmadan gelmek
Herkes gittikten sonra kalmaktı
Yol yordam bilmek, teselli etmekti
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta