Vefa çıkmış gökyüzüne.
Salınışına baksana!
İndirirsen yeryüzüne.
Kimi çuvala kor,
Kimi torbaya.
Çözemezler onu, anlasana.
Nalıncı keseri önlerinde.
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Ey vefa!
Ben hangi dünyadayım.....
Ey Vefa, vefayi sende iste, kim kalmiski kafeste, insanoglu aheste diyesim geldi sevgili Nurdane hanim....
Siirinizi kutluyorum
sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta