Vefa, harabe sokaklarda ışığı zor görünen bir ev,
Tozlu raflarda unutulmaya yüz tutmuş bir kitap,
Terkedilmeye mahkum hayalet bir kasaba ,
Anlamı hiçbir zaman karşılanamayan bir kelâm.
Gönülle bütünleşmeden kurulan o kadar cümle var ki ,
Süsten öteye geçmeyen cümleler.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta