Bir gönül dağı erittim
Dağın dibi, tepelerinden kuz
Ben dibinden çok tepelerine seğirttim
Yolumdaki buz tutmuş çukurlardan
Eteklerime birikmiş günahlardan
Göz kırpıncaya dek korkarak
Bir sözü,özümle eğirttim
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




sevginiz daim olsun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta