Bir köpekten öğrendim vefayı
Halinden belliydi çekiyordu cefayı
Çöpte kemik bulmuştuda sürüyordu sefayı
Bulduğu kemiğin hatırına hergün çöpe sokuyordu kafayı
Uyuz bir köpekten öğrendim vefayı
Aşığa yakışırdı oysa en çok vefa
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta