İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Vefayı ve gerçek sevgiyi muhteşem bir şekilde özetleyen dizelerinizi zevkle okudum kutlarım.
Hüzün dökülse de geceye
Liman ışıkları bir bir sönse de
Melteme saldığımız çığlıklarımız
Hırçın poyrazlarla geri dönse de
Unutup gidenlerden değiliz
Bir “Ah! ” hatırına çıkar geliriz...
Ne unutulan ne de unutanlardan olmamak dileğiyle, güçlü kalemininizi kutlarım Mücella hanım...Harikasınız yine...Sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta