sabrım yorgun, taşkın,
Çatlayacak çünkü hırçın,
Sonu selametmiş gördüm,
İfadeleri can çekişiyor hüzünlüyüm.
Hüzün mutluluğa açılan kapı,
Dert olmasaydı ferahı göremezdik,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta