Biliyorum; zaman denilen sonsuzluk ölecek bir gün
An geldiğinde yaşanacak ya; veda zamanı
Belki son nefes, belki de sürgün
Gözlerde fer kalmayacak; veda zamanı…
Burkulup ölecek yaşama hasret gözler
Son olsa da mis kokacak boşlukta ölen sözler
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Kelimeler yetmez ki o an’ı anlatmaya
Kalemler yetişemez hicranları yazmaya
Bir kırık mızrap yeter yüreği kanatmaya
Silgiler silip atar geçmişi; veda zamanı…
Denizlerde dalgalar süzülecek diplere doğru
Bulutlar hasretlere gebe kalacak yıllara doğru
Martılar gam kervanı kuracak hiçliğe doğru
Güneş doğmaz olacak belki de; veda zamanı…
vedalar hep hüzün doludur,kutlarım yürek ve kalem sesiniz hep pırıl pırıl parlasın şair.
sevgiyle kalın e miiiiiiiiii
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta