VEDA VAKTİ
Artık yoruldum, söz taşımaktan,
Kırık kalplerin yükünü omzumda saklamaktan.
Ne bir laf dinleyecek halim var,
Ne de afra tafra çekecek bir sabrım kaldı.
Yıllar geçtikçe öğrendim,
İnsan kalabalığı içinde yalnız kalmayı,
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta