VEDA VAKTİ
Artık yoruldum, söz taşımaktan,
Kırık kalplerin yükünü omzumda saklamaktan.
Ne bir laf dinleyecek halim var,
Ne de afra tafra çekecek bir sabrım kaldı.
Yıllar geçtikçe öğrendim,
İnsan kalabalığı içinde yalnız kalmayı,
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta